مرور تجربه پنج دهه تورم در ایران نشان می‌دهد جهش‌های پیاپی قیمتی بیش از آنکه محصول شوک‌های مقطعی باشند، ریشه در رشد مزمن نقدینگی، سلطه مالی

بررسی سه قرن داده نشان می‌دهد که برخلاف تصور رایج، مازاد بودجه پایدار ابزار اصلی کاهش بدهی نبوده است. قدرت‌های بزرگ بیشتر از نکول، تورم و

اتکا به رشد از مسیر مهاجرت یا جهش بهره‌وری، بیش از آنکه راه‌حلی پایدار برای بحران بدهی باشد، یک توهم مالی است. شواهد نشان می‌دهد هر دو مسیر

با وجود کندی رشد اقتصادی، تورم همچنان بالاتر از هدف در اقتصادهای بزرگ جهان باقی مانده و بازارهای کار نیز از انعطاف لازم برای کاهش فشارهای