رکود در اقتصاد ایران ادامه دارد؛ شاخص مدیران خرید مرداد به ۴۵.۳ رسید و تولید، فروش و اشتغال در پایین‌ترین سطح سه سال اخیر قرار گرفت. کاهش

خاموشی‌های مرداد دوباره گریبان صنعت سیمان را گرفت؛ صنعتی انرژی‌بر که هر بار در اولویت قطع برق قرار می‌گیرد، بی‌آنکه سیاستی پایدار برای

اروپا هشدار داده اگر تا پایان اوت پیشرفتی در مذاکرات نباشد، «مکانیسم ماشه» را فعال می‌کند؛ بندی از برجام که می‌تواند همه تحریم‌های

امنیت غذایی فقط به معنای پر بودن انبارها نیست؛ بلکه به توان جامعه در تأمین پایدار، سالم و متنوع مواد غذایی بازمی‌گردد. اما در ایران، سال‌ها

بازارهای مالی آمریکا در ظاهر باثبات‌اند، اما زیر این سکون، اهرم‌های سنگین، سفته‌بازی خُرد، شکاف سیاستی فدرال رزرو و تضعیف نظارت بانکی در

تورم آبان‌ماه با ثبت ۴۹.۴ درصد به بالاترین سطح ۲۹ ماه اخیر رسید؛ درحالی‌که بانک مرکزی با سیاست انقباضی، جذب نقدینگی و کنترل نرخ بهره تلاش

با وجود سرمایه‌گذاری‌های بی‌سابقه و هیاهوی فراگیر پیرامون تحول‌آفرینی هوش مصنوعی، شواهد اقتصادی نشان می‌دهد اثرات این موج عظیم هنوز در رشد،

جهش نرخ سود اوراق دولتی به بالای ۳۸ درصد تنها یک تغییر عددی نیست؛ نشانه‌ای از فشار مالی دولت، رشد انتظارات تورمی و آغاز دوره‌ای است که

وقتی علم اقتصاد قربانی شعارهای پرطمطراق می‌شود، نتیجه‌اش نسخه‌پیچی‌های عوام‌فریبانه‌ای است که نه برای نجات مردم، که برای حذف عقلانیت

در میانه تهدیدهای ژئوپلیتیکی و بحران‌های فزاینده اقتصادی، دولت ایران همچنان به مماشات و عقب‌نشینی در برابر فشارهای کوتاه‌مدت ادامه می‌دهد؛

برخلاف سنت دیرینه بازار، تشدید تنش در خاورمیانه باعث جهش ماندگار قیمت نفت نشد. واکنش سرد معامله‌گران، از تحول در روان‌شناسی بازار و وفور

در منطقه‌ای پرریسک و ناپایدار، تاب‌آوری اقتصاد ایران در برابر سناریوهای جنگی به آزمونی حیاتی بدل شده است؛ گزارشی از الزامات ساختاری